Werkweek Londen Havo 5

Laatst aangepast op 27 oktober 2018

De werkweek begon vroeg, erg vroeg. Om 6 uur werden we maandagochtend verwacht op het HPC zodat we om half 7 met de bus konden vertrekken naar Calais, waar we een aantal uur later de boot zouden nemen naar Dover.......

Na 2 korte pauzes om even naar de wc te gaan, of om alleen even de benen te strekken kwamen we ruim op tijd aan in Calais waardoor we de boot een uur eerder mochten nemen. Dus na een snelle douanecontrole de boot op om anderhalf uur te varen.

Veel van ons namen een kijkje op het dek, anderen kozen ervoor om te kaarten, en weer andere waren te vinden bij het restaurant. Na anderhalf uur kwamen we aan in Dover, en daar vandaan gingen we weer door met de bus naar Canterbury. Daar hebben we de kathedraal bekeken, en kregen we daarna vrije tijd om nog wat meer van het stadje te bekijken. Toen was het tijd om door te gaan naar Bromley, een wijk in Londen waar onze gastgezinnen waren. Daar kwamen we een uur te vroeg aan. Dus na even gewacht te hebben werden de groepjes omstebeurt opgepikt door hun gastgezin. Daar was het natuurlijk even wennen aan een andere omgeving. ‘Waar kom je terecht? Zijn de mensen aardig? Is het eten lekker? etc.’ Na wat gegeten te hebben en de spullen hebben uitgestald, na een lange reis op tijd naar bed gegaan natuurlijk.

De volgende dag moest er om 8 uur alweer verzameld worden op ons verzamelpunt om richting het Natural History museum te gaan.

Na een rit van 2 uur met veel file en drukte op de weg kwamen we daar aan, en was het tijd voor de leerlingen met biologie of aardrijkskunde om een opdracht te maken daar in het museum. Voor de andere groep was er natuurlijk ook vanalles te zien: van edelstenen tot dinosaurussen en van opgezette dieren tot een uitgebreide uitleg over de ontwikkeling van de mens. Na het museumbezoek, wat tot ongeveer half 1 duurde, hadden we tot 19:15 vrije tijd. Veel van de dames gingen shoppen bij Harrods, maar anderen kozen er ook voor om een heel stuk te wandelen, of pakten de metro, om een aantal mooie bezienswaardigheden te zien. Ook hadden we 15 pond meegekregen om ergens een hapje te eten ‘s avonds. Na het eten werd het toen tijd om ons op te maken voor de musical ‘Mamma Mia’ die om kwart voor 8 begon. Dat was een mooie beleving, en veel enthousiasme nadien. Ook kon er in de bus nog even nagenoten worden van de muziek van de musical. En toen was het rond half 12 alweer tijd om na een lange dag terug te gaan naar het gastgezin.

 

Toen was het alweer woensdag, en de werkweek was al bijna halverwege. Woensdag was geen hele lange dag maar wel een dag met veel activiteiten. Zo begonnen we de dag in 2 groepen. De niet-BSM leerlingen gingen naar het British Museum, daar hadden ze helaas wat minder tijd dan gehoopt, door het drukke verkeer. Desondanks nog wel de tijd gehad om rond te kijken in een prachtig museum, waar je onder andere heel mooi kon zien hoe culturen van elkaar verschillen. Voor de BSM leerlingen stond er een rugbyclinic op de planning. We kregen de training van de ‘head-coach’ van de kampioen van Londen. Gedurende de training werd veel spelen afgewisseld met af en toe een klein beetje uitleg over een nieuwe regel, die we dan vervolgens als groep weer konden toevoegen aan ons spel. Op die manier leerden we geleidelijk, maar toch heel snel het rugby! Na een paar uur spelen, een potje kicken, en de ‘scrum-machine’ het veld over rammen was het toen alweer thuis om richting Greenwich market te gaan. De rest van de groep was daar al en na nog even drie kwartier te hebben rondgekeken en wat lekkers te hebben gehaald op het marktje gingen we toen door naar de Royal Observatory, daar ligt namelijk de nulmeridiaan lijn. De nulmeridiaan lijn is de lijn die het westelijk en oostelijk halfrond afgrenst. Na wat opdrachten te hebben gemaakt voor punten in onze Lord and Lady London competitie (de competitie van het jaar voor alle HAVO 5 leerlingen, waarbij we voor aanwezigheid, opdrachten en vanalles en nogwat in Londen punten konden scoren en dan werden aan het eind van de week een Lord and Lady gekozen!) was het toen tijd om wat leuke, gekke of bijzondere foto’s te maken bij de lijn.

Na die onwijs prachtige foto’s afgedrukt te hebben mochten we toen weer even genieten van het prachtige uitzicht over Londen op de weg terug naar het centrum van Greenwich waar de bus alweer klaar stond om ons vervolgens af te zetten bij de bowlingbaan. En daar barstte de strijd pas echt los, daar op die bowlingbaan. Spare na spare, en strike na strike werden gegooid. Op begeven moment werd het zelfs zo gek dat de ‘ik-sta-met-mijn-hoofd-de-verkeerde-kant-op-maar-ik-gooi-toch-de-bal-tussen-mijn-benen-door-de-baan-op-en-het-wordt-een-strike’-worp werd uitgevonden en zowaar nog meerdere malen werd gegooid. Na alle gekkigheid werden er door een paar fanatiekelingen nog even een paar zeer intensieve potjes air hockey gespeeld, en daarna was het weer door naar het ophaalpunt, waar we weer opgehaald zouden worden door onze gastgezinnen. Na weer een lekkere maaltijd, was het nog even napraten, misschien een potje kaarten, en daarna weer naar bed. Want inderdaad, de wekker stond alweer op tijd, want het was weer om 8 uur verzamelen.

 

En toen was onze laatste dag in Londen alweer aangebroken. We zouden vrijdag nog wel even in Londen zijn, maar dat was om met de bus weer richting Dover te rijden. Laatste dag in Londen zelf dus… De dag begon met wat vertraging door een gastgezin met autopech, dus het vertrek werd een half uurtje uitgesteld. Gelukkig werd dat half uur al snel goedgemaakt door onze buschauffeur René, die ons de hele week super door Londen en omgeving heeft geloodst! Alsnog op tijd kwamen we aan bij de Tower Bridge.

Vanaf daar hebben we als groep een mooie wandeling gemaakt over de South Bank (Nee, geen bank waar je geld op staat, zoals sommige van ons dachten. Maar de bank van de rivier de Thames!). Onderweg nog even een korte tussenstop gemaakt om wat te eten. Stiekem ook nog even heel snel Millennium Bridge op rennen om een foto met een fantastisch uitzicht op Saint Paul’s Cathedral te maken, en door naar de London Dungeon!

Voor degene onder de lezers die niet bekend zijn met de London Dungeon: de London Dungeon is een soort tour door een enorm pand waarin in allemaal verschillende ruimtes op een ‘creepy’ manier een deel van de Londense geschiedenis wordt verteld. En met ‘creepy’ bedoel ik: je kon je af en toe doodschrikken. Na ongeveer anderhalf uur stonden we weer met de gehele groep veilig en wel (een paar hartverzakkingen en andere trauma’s daargelaten) buiten.

Daarna was het tijd om nog 3 uurtjes rond te kijken op de markt van Camden, even wat lekkers eten, wat souvenirs kopen, of gewoon lekker rondwandelen en een kijkje nemen. En toen was het tijd om voor de laatste keer het centrum van Londen te verlaten, en om van ons laatste avondmaal in het gastgezin te gaan genieten! Toen was het voor het slapen gaan vast de spullen inpakken, en op tijd naar bedje toe, want vrijdags werd weer een lange zit in de bus.

 

Tja, toen was het tijd om weer afscheid te nemen van ons gastgezin. De mensen die de afgelopen week zoveel mogelijk hun best hadden gedaan om ons ons thuis te laten voelen, lekker eten voor ons te koken, en de lekkerste bedden voor ons op te maken. ‘Thank you for that!’. Ook al zeggen ze dat afscheid nemen niet bestaat,was het toen om 8 uur echt weer tijd om huiswaarts te gaan. Na bijna 2 uur rijden kwamen we aan in Dover. Maar voordat we de boot op gingen eerst een tussenstop bij Dover Castle. Een nederzetting met ondergronds ziekenhuis wat gebruikt werd in de tweede wereldoorlog. Dat ondergrondse ziekenhuis is binnen 9 maanden (!!) gebouwd omdat het aantal oorlogsslachtoffers zo groot was. Voor de geschiedenis leerlingen was er een andere rondleiding door de tunnels onder het kasteel. Zij mochten een rondleiding volgen over ‘Operation Dynamo’, een operatie waarbij uiteindelijk 338226 geallieerde soldaten werden gered van de slag bij Dunkirk. Na de rondleiding was het nog even snel wat plaatjes schieten van het adembenemende uitzicht over Dover en het Britse landschap, en daarna weer richting de bus om nog even wat inkopen te doen en om daarna op huis aan te gaan.

Na weer anderhalf uur varen, waren we weer op het Europesevaste land. Toen stond er nog een bustripje te wachten van een uur of 6. Om wat tijd te doden hadden de docenten nog een ongelofelijk spannend potje bingo georganiseerd (jazeker, dat doen we gewoon lekker in de bus!). Nadat de prijzen werden uitgedeeld, was er toen nog alle tijd om nog even je eigen ding te doen. De slaapkoppen onder ons deden een heerlijk dutje (ik zal jullie de foto’s besparen ;p), anderen luisterden wat muziek, en de achterbank speelde een gezellig spel. Zo kwamen we ongeveer een uurtje voor onze langverwachte terugkomst op het HPC aan bij de prijsuitreiking van de Lord and Lady London competitie. En wat was dat spannend geworden. Zowel bij de Dames als de heren deed een groot deel van de deelnemers nog mee voor de winst bij de laatste tussenstand, maar door wat laatste bonuspunten hier en daar kon er nog heel wat veranderen…. Na een week van zwoegen, vallen en opstaan, bloed, zweet en tranen, waren er dan toch uiteindelijk 2 winnaars. Mayke en Jelle mochten de door Eric uitgereikte prijzen in ontvangst nemen! Na de nodige speeches was het toen tijd voor de laatste tientallen minuten terug naar school, waar we werden opgewacht door een leger aan ouders!

Wij denken dat we namens ons allen spreken als we zeggen dat we een fantastisch mooie week hebben gehad. Er is veel gelachen, we hebben ontzettend veel mooie dingen gezien, en een bijzondere ervaring erbij op zak!

 

Mayke Penraat & Jelle van Lanen (ook wel bekend als Lady & Lord London) H5