Havo en Vwo 4: Chocola maken van de Europese Unie

Laatst aangepast op 10 januari 2018

Dinsdag 19 december hebben leerlingen uit 4havo en 4vwo een casus uit het EU-parlement nagespeeld. Na het voorstel van de Europese Commissie begon destijds het politieke onderhandelingsspel pas écht en op het HPC was dat niet anders.....

Chocola maken van de Europese Unie

Eén van de belangrijkste taken van de Europese Commissie is er voor zorgen dat alle lidstaten op een eerlijke manier met elkaar handelen. In de jaren ‘90 bleek dat EU-landen op verschillende manieren chocola maakten en de landen vroegen zich af: ‘Wat is chocola eigenlijk?’, ‘Zijn producten waar de cacaoboter is vervangen door goedkopere plantaardige vetten óók chocola?’.

De Europese Commissie had een voorstel waar – als de meerderheid het er mee eens zou zijn – alle landen zich aan moesten houden: “Bedrijven mogen cacaoboter vervangen door goedkopere plantaardige vetten en toch hun producten ‘chocolade’ noemen.”

 

Afgelopen dinsdag 19 december hebben leerlingen uit 4havo en 4vwo deze casus nagespeeld. Na het voorstel van de Europese Commissie begon destijds het politieke onderhandelingsspel pas écht en op het HPC was dat niet anders:

Chocolalanden zoals België en Frankrijk vonden dat de ‘nepchocolade’ hun belangen zou schaden. Het Verenigd Koninkrijk zag juist kansen om goedkopere ‘candybars’ te produceren. Nederland maakte zich zorgen om de melkproductie. Bovendien stond een aantal traditionele chocoladegerechten door het voorstel onder druk. Bang voor de verwatering van tradities, streden Italië en Spanje tegen de vervanging van cacaoboter.

Het Europees Parlement was óók in meerderheid tegen het voorstel. Voor consumenten moest het duidelijk worden wat chocolade was en wat niet en het voorstel van de Europese Commissie maakte dat alleen maar onduidelijker.

Het voorstel van de Europese Commissie werd daarom in eerste instantie ook in Zetten met een ruime meerderheid verworpen door de ministers en het Europees Parlement, gespeeld door onze leerlingen. Vervolgens zijn onze leerlingen als ministers gaan onderhandelen om de landsbelangen én het algemeen belang samen te brengen tot een nieuw voorstel waar ook het Europees Parlement mee kon leven.

Met slechts anderhalf uur vergaderen en schorsen hebben de leerlingen laten zien dat politieke besluitvorming helemaal niet lang hoeft te duren. Toch bleef het onzeker of alle ministers van de verschillende landen zich na afloop in hun ‘eigen’ land nog konden vertonen, omdat ze wel erg veel hadden toegegeven aan het algemeen belang in het nadeel van hun eigen land.

Het uitruilen van belangen blijkt in een spel toch iets gemakkelijker, dan wanneer je werkelijk minister bent. “In het echt politicus zijn, is helemaal niet leuk en best moeilijk!”, merkte een leerling terecht op tijdens het nabespreken. Het was een geslaagde activiteit, een leerzame ervaring en bovendien erg lekker. De leerlingen werden tussendoor namelijk getrakteerd op een variant van het ‘neppe’ chocola en het ‘echte’.

Bijzondere dank gaat uit naar de collega’s - ondersteunend en onderwijzend - zonder wiens inzet deze activiteit niet had kunnen plaatsvinden. Bedankt!

 

Na een lange discussie over chocolade, gaven de ministers van de lidstaten en het Europees Parlement op 23 juni 2000 hun goedkeuring aan de wetten die ons vandaag nog steeds vertellen wat chocola is en wat we ‘cacaofantasie’ moeten noemen. In dezelfde regels zijn onder andere afspraken gemaakt over de bescherming van traditionele chocoladegerechten én de wijze waarop fabrikanten het woord ‘chocolade’ op hun etiketten mogen gebruiken. Bovendien zijn er maximale hoeveelheden afgesproken over het gebruik van plantaardige vetten anders dan cacaoboter. Deze regels gelden sindsdien in de hele Europese Unie en zorgen er voor, dat alle landen precies hetzelfde bedoelen als zij ergens ‘chocola’ van maken.